ssssss

හිටපු සිරකරුවොත් මනුෂ්‍යයෝය

Monday, July 26, 2010

මීයන්ගේ මොළේ


දවස් ගානක ඉඳන් මීයො සෙට් එකක් වද දෙනවා ඉවරයක් නෑ.
ගෙදර මාරම අවුල් ජාලයයි.ගෙදර කරන් වයර් කාලනම් තිබුනෙ නෑ.හැබැයි කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටි(පැකින්) ඔක්කොම විනාශ කරල දාලා.ගෙදරින් හැම දාම කෑගහනවා මේ මීයන්ට මොනාහරි බෙහෙතක් දාන්න කියලා.ඉස්සෙල්ලාම නම් මම කැමතිවුනෙත් නෑ.මොකද තිරිසන්නුනේ..
උන්ට මොනාද තේරෙන්නේ..

කොහොමහරි තාත්තත් පෙරේදට කලින් දවසේ ජාතිය ඇමතුවා.කරන්ට් වයරුත් කනකන්ද ඉන්නේ කියලා කෑගැහුවා.ඒ නිසාම පෙරේදා ගිහින් ගෙනාවා මීයන්ට බෙහෙත්.
කොලපාටට හුරු චොකලට් කෑලි වගේ ඒවා වගයක් තමා කඩෙන් ඉල්ලුවාම දුන්නේ(මෝර්ටීන්).
ඒවා පොඩ්ඩක් චොකලට් සුවඳයි.කොහොමහරි ඒවා මීයන් කෑවම ගෙදරින් එළියට ගිහින්ලු මැරෙන්නේ.එහෙම වෙන්නෙ කොහොමද කියලනම් දන්නෙ නෑ.

ඉතින් පෙරේදා රෑ ඉස්සෙල්ලාම පොඩ්ඩක් ටෙස්ට් කරන්න පොඩි මී බෙහෙත් කෑල්ලක් සාලෙ තියලා නිදාගත්තා.ටිකක් උඩක තිබ්බේ.නැත්තම් බල්ලා ඕවා කාල මල මගුලක් වෙයි.ඊයේ උදේ බලනකොට අර බෙහෙත් එහෙම්මමයි.කාලා තියා ඒ හරියෙන්වත් ගිහින් නෑ මම හිතන්නේ.මට පව් කියල හිතුනා.එහෙම හිතලා ඒ බෙහෙතුත් අයින් කරලා බෙහෙත් පැකට් එකත් හැංගුවා.මොකටද නිකන් අහින්සක සත්තු මරන්නේ.ග

අද උදේ නැගිටලා මම අර බෙහෙත් පැකට් එක විසිකරන්න හිතාගෙන හංගපු තැනට ගියා.

හත්තිලව්වයි...

මීයො පැකට් එකටම වැඩේ දීලා.. පැකට් එකත් එතන නැහැ.

මීයො පැකට් එකම අරන් ගිහින් එයාලගේ ඩිනර් එකට...

Saturday, July 24, 2010

යළි අප හමුවේවී....

කැම්පස් එකේ මේ දවස්වල වෙන දේවල් හොඳ දේවල් නම් නෙමේ..
ඒ නිසාමද මන්ද මට අපේ බැච් එක මතක් වුනා.ඉතින් කාලෙකට පස්සේ මම විශ්වවිද්‍යාලයෙන් නික්මයනකොට අරන් ආපු ඔටෝ එක කියවන්න හිතුනා.
ඒකෙ මගෙ යාලුවෙක් මට ලියපු කවි ටිකක් තිබ්බා.. මගේ හොඳම යලුවන්ගෙන් කෙනෙක්.. චතූ තමයි ලියල තියෙන්නේ..(හොස්ටල් එකේ කෙල්ලො කීප දෙනෙක් එකතුවෙලයි ලියල තියෙන්නේ)


කව්යක් ලියන්නයි උඹ ගැන සැරසෙන්නේ
මොනවා ලියන්නද නැත මට වැටහෙන්නේ
පිස්සා මතක්වෙයි මගෙ සිතුවිලි ගොන්නේ
යන්නට එපා බන් මම නෑ සමු දෙන්නේ

ආවදා පටන් සරසවියට රුහුණු
ක්ලාස් 5 දී නුඹ මට මුණ ගැසුණු
කටක් නෙමෙයි වක්කඩයෙකි ගඳ ගැසුණු
"වකා" උනා නම උඹ හට පට බැඳුණු

ආවේ පාන්දර රස බස් අහන්නටයි
වූයේ උඹෙ ජෝකර් වැඩ බලන්නටයි
ආයේ කඳුලු ඇස්තුල උඹේ විහිලුවටයි
කීවේ මුසා අකලට වැසි වසින්නටයි

තිබුනත් කොහේ රට හැම තැන වලි ගුස්ති
යන්නේ පුරුද්දට මිස උඹේ නැත ගති රස්ති
දුන්නත් ටෝල්ක්ස් සේ වලිගය නැති රස්ති
වෙන්නේ අන්තිමට උඹ අත නැති සොත්ති

කීදේ කරනවා කලදේ කියමි මම
කියමින් ගොතන පච වැල් දැන් දනී සැම
උඹෙ පොර ටෝල්ක්ස් උඹට හරියයි නියම
දැන්නම් කතා ඇති කවදා වෙයිද නිම

මොනදේ කලත් උඹ ආ කල මේසයට
ඉල ඇට ඇදෙයි උඹ කරනා විහිළුවට
පිනවන සිත් සතන් අපගේ මනාවට
අන්දරේ උඹයි අල රජ සභාවට

මැටි ගොන්බූරුවා හරකා සමනළයා
මොන නම් කියන්නද උඹ මහ ගොන් අලියා
උණුවන හිතකි හොඳ බොක්කකි ඇති නරියා
ගතිගුණ හරිම ඉහළයි උඹේ වානරයා

කුණු කුණු ගගා කියවන පද වැල් සින්දු
මුණු මුණු වැනිය රැහැයියන්ගේ හඬ රැන්දු
චුරු චුරු ගානවා කන්බෙර වී පන්දු
බුරු බුරු ගායි හද උඹ ගයනා සින්දු

කල කැපවීම අමතක නොමවේ කිසිදා
දින 42ක මතකය සිත තුල රන්දා
කල අල සේවයට උඹේ හිත ගත බන්දා
අල අප සැවොම උඹ හට ණයවීද මන්දා

සොයුරෙකි,යාළුවෙකි සෙනෙහස දුන්නු මට
හිමි නැති උණා උඹෙ මිතුදම විඳින්නට
තවමත් පසුතැවෙයි විඳවයි විටින් විට
ආයෙත් එපා අප තනිකර දුවන්නට

තුන් වසරක කාලය නිමවන දවසේ
අමතක වේද මට උඹ මගෙ සිත් අහසේ
පිස්සුව නවත්වා දැන් මිනිසෙකු විලසේ
තෙරුවන් බලෙන් සතුටින් ඉඳපන් සිත්සේ

කඳුලක් ඇවිත් නෙතු අද්දර දඟ කරනා
දනවයි හිතට වෙන්වන බව සෑම දෙනා
වකා උඹට මම කල කී දේ දන්නා
පතන්නෙමි සුභ අනාවක් සිත් දුක් ඇති නොවනා

Thursday, July 22, 2010

පොලීසියේ අලුත්ම බිල්ල


ටික දවසකට පස්සෙ තමයි බ්ලොග් එක පැත්තෙ ආවේ...

අද උදේ ලැබුණ ආරංචියකින් මගේ මුලු දවසම අවුල් වුණා.ඒ සිද්ධවෙලා තියෙන දේ මගේ ජීවිතයටත් ගොඩක් සමීප නිසා වෙන්න ඇති මට එහෙම දැණුනේ.

මීට සති 3කට විතර කලින් රුහුණු විශ්වවිද්‍යාලයේ ලොකු ගැටුමක් ඇතිවුනා.හැබැයි අපි ඉන්න කාලේ වගේ එකක් නෙමේ.සිසුන් සහ ගමේ අය අතර තමයි ගැටුම හටගෙන තිබ්බේ.මේ සිද්ධියෙන් සිසුන් කිහිපදෙනෙක්ට පිහි ඇනුම් පාරවල් පවා කන්න සිද්ධවෙලා තිබුණා.සිසුන් සහ ගමේ අය කීපදෙනෙක් රිමාන්ඩ් එහෙමත් කලා.මේ සිද්ධිය වුනේ Art ,Management සිසුන්ට.කොහොමහරි ඊට පහුවෙනිදාම විශ්වවිද්‍යාලය වහන්න තීරණය වුනා.සාමන්‍යයෙන් විශ්වවිද්‍යාල වැහුවම හොස්ටල් වලවත් කට්ටියට ඉන්න දෙන්නෙ නැහැ.විශ්වවිද්‍යාලය වහපු දවසේ හොස්ටල් එකට නියෝගයක් එවල තිබුණා "12ට කලින් සිසුන් සියල්ලම ඉවත් විය යුතුයි" කියලා.

පස්සෙ පොලීසිය හොස්ටල් එකට කඩන් පැනල ඒ වෙනකොටත් හොස්ටල් එකෙන් ඉවත්නොවී හිටපු සිසුන්ට අමානුෂ්‍ය ලෙස පහරදී තිබෙනවා.සිසුන් කීපදෙනෙක් රෝහල් ගතකලා.
එක සිසුවෙක්ට(Art final year) අසාධ්‍ය නිසා බදුල්ලට මාරු කර එවා තිබෙනවා.මොකද ඔහුගෙ ගමත් බදුල්ල නිසා.
හැබැයි සිද්ධවුනේ අපි කවුරුත් නොහිතපු දෙයක්.

ඒ සිසුවා අද උදෑසන මෙලොවින් සදහටම සමුගෙන....

මේ දේ තමයි පොලීසියට උවමනා කරල තියෙන්නෙ ඇත්තේ.මේ දේවල් මෙහෙමම යට යයි.මට මේ වෙලාවේ ඇත්තටම මොකුත් ප්‍රකාශ කරගන්න අමාරුයි.ඒ තරම් මම මානසිකව වැටිල ඉන්නේ.මොනා වුනත් මේ වෙලාවේ අපි ඔක්කොම එකට නැගී සිටිනවා.

මේ වනවිට මාතර නගරයේ පොලීසියට එරෙහිව ලොකු උද්ඝෝෂණයක් යනවා.විශ්වවිද්‍යාලය පවා වැසීමට පියවර අරන්.
නමුත් දැන් මේ දේවල් කලා කියලා අර නැතිවූ සිසුවා අප අතරට එයිද?

පොලීසියේ අයට හිතක් පපුවක් නෑ.සමහරවිට දැන් යන උද්ඝෝෂණයටත් තව පොඩ්ඩකින් පොලීසිය කඩා පැනලා මල වින්නැහියක් කරයි...

අතිගරු ජනාධිපතිතුමණි..
ඔබ තුමාවත් මේ ගැන සොයා බලා සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ කරන්න....
මෙම විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍ය දඩයම නවත්තන්න....

Thursday, July 15, 2010

මාමේ බාල සමාගමූ


මේ සිද්ධියත් වුනේ පාසල් යන කාලේ.

මේක ෂෝර්ට් & ස්වීට් කතාවක්.

එතකොට උසස්පෙල කරන්න ඇවිත් වැඩි දවසක් නෑ.පිස්සුම ක්ලාස් එකක් තමයි සෙට් වුනෙත්.ගොඩක්ම කලේ පීරියඩ් කට් කරන එක.Chemistry,Physics practical යන්නෙම නැති තරම්.
ඉතින් ඔහොම යනකොට අපේ එකෙක්ට මරු අදහසක් ආවා..

"අපි හැමදාම ඉස්කෝලෙ ඇවිල්ලා ඉගෙන ගන්නෙ නෑනේ බන්.. පිස්සු නටනවා විතරයිනේ.අපි practical යන්නෙත් නැති එකේ සෙට් එකම යමුද ක්‍රිකට් ගහන්න" කියල කිව්වෙ නැතැයි.

අපි එක පයින් ඒ යෝජනාව ස්ථීර කලා.

"ආය කල් යවන්න ඕන නෑ බන්.. හෙටම යමන් ඔන්න ඔහේ" කියලා අරූ වැඩිදුරටත් කිව්වා.

දැන් මේ අපි කරන්න යන්නේ පහුවෙනිදා ඉස්කෝලේ එන්නෙ නැතුව ක්‍රිකට් ගහන්න යන්න.හරි ඔක්කොම සෙට්.

ගෙදරටත් සුපුරුදු පරිදි පචයක් ගහලා ගියා සෙල්ලම් කරන්න.සෙල්ලම් කරක කර ඉන්නකොට තවත් කොල්ලෙක් ආවා.ඒක අපි මේක ප්ලෑන් කරන දවසේ ඉස්කෝලෙ ආවෙ නෑ.

"උඹලත් මාර පොරවල්.මම යකෝ ඉස්කෝලෙට ගියා.අපේ ක්ලාස් එකේ කොල්ලො එකෙක්වත් නෑ.මමත් එහෙම්ම හැරිල ආව මෙහෙට" කියලා පොර කිව්වා.

සෙල්ලම් කරල ඉවරවෙලා ගෙදරත් ගියා.ගෙදරින් අවුලකුත් නෑ.පහුවෙනිදා ඉස්කෝලෙ ගියා.මාරම සීන් එකක් තමා වෙලා තියෙන්නේ....

අපේ කොල්ලෙක් ගෙදරට ඇත්තම කියල ඇවිල්ලා සෙල්ලම් කරන්න.
"ඉස්කෝලෙ හරියට උගන්වන්නෙ නෑ.ඒ නිසා ඉස්කෝලෙ යන්න බෑ" කියල තමා ඌ ගෙදරින් ඇවිත් තියෙන්නේ.මේක ගෙදරින් යනකන් ඉඳලා මුගේ තාත්ත සිද්ධිය ඇත්තද බලන්න ඉස්කෝලෙට ඇවිල්ලා.ආය ඇවිල්ල නිකන් ඉඳලත් නෑ.සර්ලගෙන්ම අහලා මේ සිද්ධිය ඇත්තද කියලා.හරිනෙ ඉතින්.පිස්සු බෝල බෝල.

දැන් ඉතින් ඕව කතා කරල වැඩක් නෑ.එන දේකට මූණ දෙනව කියල හිටියා.අපේ කොල්ලො සෙට් එකම ක්ලාස් එකෙන් එළියට ගත්තා.පට්ට අව්වේ පිට්ටනිය දිගට හිටෙව්වා.ආය කාඩ් කුඩේ කුඩු.අනික් ක්ලාස්වල එවුන් සත්තු වත්තට ආවා වගේ අපි දිහා බලන් ඉන්නවා.අපේ අංශ ප්‍රධාන ටොමිය සර් ආවා.

"හෙට එනකොට ඔක්කොමලා අම්ම හෝ තාත්ත එක්කන් එන්න ඕන.නැත්තම් ක්ලාස් එකට ගන්නේ නෑ." කියල කිව්වා.
ලොකු උදව්වක්" කියන්නත් හිතුණ මට.

හිහ් හිහ්.මට නිකන් එක පාරටම මතක් උනේ අපේ දෙයියව.ඒ කියන්නේ මගේ මාමව.පොර තමා මගේ මේ හොර වැඩ වලට එන්නේ.මීට කලිනුත් කීපවතාවක්ම ඇවිත් තියෙනවා.ඒ නිසාම මාමටත් මේක නුහුරු දෙයක් නෙමේ.මම මීට කලිනුත් මාමට කියල තියෙන්නේ

"ඇවිත් එයාල කියනදේට ඔලුව වනල යන්න" කියල විතරයි.ඒ දේවල් එලෙසම එයා කලා.සමහර ඒවා අදවනතුරු ගෙදරින් දන්නෙත් නෑ.මේකත් එහෙමම තමා.

සුපුරුදු පරිදි අපි භාරකාරයෝ එක්ක ඉස්කෝලෙ ආවා නිකන් මොන්ටිසෝරි යනව වගේ.ඔක්කොටම මීටින් එකක් ගත්තා.සර්ල මොනාද මන්ද කියනවා.අපේ මාමා ඩිම් වෙලා අහන් ඉන්නවා.කොටින්ම කියනවනම් මාම සිද්ධිය හරියට දන්නෙත් නෑ.
එක පාරටම සර් කෙනෙක් අපේ මාමගෙන්

"ඔබතුමා දැනුවත්වද ළමය ඉස්කෝලෙ එන්නෙ නැතුව සෙල්ලම් කරන්න ගියේ?" කියල ඇහුවෙ නැතැයි.

එතකොට මාමා මම කිව්වාසේම ඔලුව වැනුවා.සර් ඒවෙලාවින් පස්සේ අපේ මාමගෙන් මොකුත් ඇහුවෙ නෑ.එපා වෙන්නැති සමහරවිට.මොකද අනික් හැමකෙනාම වගේ කිව්වේ මෙහෙම දෙයක් ගෙදරින් දන්නේ නෑ කියලා.කොහොමහරි ආපු කට්ටියගේ ලිස්ට් එකක් ගත්තා.ඒ ජරමරෙත් ඉවරයි.
හොඳම සීන් එක වුනේ ඊට පහුවෙනිදා.

අපේ එවුන්ගෙන් කාගෙද භාරකරුවො ආවෙ නැද්ද බලන්න ලිස්ට් එකෙන් නම් කියව කියව චෙක් කලා.
හත්වලාමයි මගේ නම නෑ...

සර් කාරයා මාව එළවන්න හැදුවා.

මම කිව්ව "නෑ සර් මම එක්කන් ආවා" කියලා.

සර් මාත් ඉඳිද්දිම ලිස්ට් එක ආපහු සැරයක් චෙක් කලා.ඒත් මගේ නම නෑ.පස්සේ මම අරන් බැලුවා.
පස්සෙයි සිද්ධිය දන්නේ..

ලිස්ට් එක ලියපු කොලේ 2ට බෙදලා එකේ දාල තියෙනවා ළමයාගේ නම,භාරකරුගේ නම කියලා.
ඉතින් අපේ මාමා, ළමයගෙ නමට මාමගේ නම ලියලා භාරකාරයගේ නමට මගේ නම දාලා.
ඉතින් සර් ලිස්ට් එක කියවන්නේ ළමයිගේ නම් සෙට් එක බලලනේ.ඒකෙ මගේ නම නෑනේ.

මට මැරෙන්න හිනා.මට වඩා සර්ට හිනා...

ඔයින් ගියා ඇති....

Sunday, July 11, 2010

කිරි අම්මා දානේ කෑවේ වගේ


ජීවිතේ මොන මොන දේවල් උනත් පාසල් ජීවිතේ අමතක කරන්න බෑනේ.

මේ සිද්ධ්යත් උනේ අපි A/L කරන කාලේ.පාසල් යන කාලේ කරපු වැඩවල summery එකක් කලින් දැම්මනේ.මේකත් මට උන හොඳම සිද්ධ්වලින් එකක්.

අපේ තාත්තා ඒ කාලේ විදේශගත වෙලා හිටපු නිසා ගෙදර මම විතරයි කොල්ලෙකුට කියල හිටියේ(නමට හරි).ඒ නිසා නීති වැඩී.මාව එහෙමෙහේ යවන්නෙ නෑ.ගියොත් ඉතින් හොරෙන් තමයි.මගේ රූම් එක තියෙන්නේ ගෙදර ඉස්සරහාම කෑල්ලේ.ඉතින් මටම කියලා හොරට කපාගත්ත යතුරකුත් තිබ්බා.කොල්ලො සෙට් සෙට් ගෙදර එනවා.ඇවිත් ඉතින් පිස්සු තමයි.ඒ නිසාමද මන්දා කොල්ලො ආපුගමන් අම්මා කාමරේට යනවා උඹලඕන දෙයක් කරගනින් කියන වගේ අදහසකින්.ඒ දවස්වල Music වලට මාරම පිස්සුවක් තිබ්බේ.Musical එකක් තිබ්බොත් හොරෙන් හරි යනවා කොල්ලො සෙට් වෙලා.ගෙදරත් එහෙමයි.සින්දු දාගත්ත ගමන්ම තමයි.

දවසක් අපේ කොල්ලෙකුගේ ගෙදර කිරි අම්ම දානයක් තිබ්බා.
කවදාවත් ඕව මම දැකල තිබ්බෙ නෑ.ඒ දවස්වල තාත්තත් නිවාඩු ඇවිල්ලයි හිටියේ.මාරම වැඩේ කියන්නේ කිරි අම්මා දානේ තියෙන දවසෙම අපේ ගෙදරත් දානයක්.අපේ ගෙදර එකට කවද ඉන්න බැරිද..
දැන් ඉතින් කොහොමද ගෙදරින් අවසර ගන්නේ?ආය ජීවිතේට යන්න දෙන්නෙ නෑනේ.කල්පනාකලා.හරි.

බොරුවක් මතක් උනා.ඒ දවස්වල අපි Physics class ගියේ සර් ගේ ගෙදරට.සමහර දවස්වල රෑට පාඩම් කරන්න යනවා සර්ලගේ ගෙදර.කරන ඇති පාඩමක් නම් නෑ.සුපුරුදු පරිදි ගෙදරට කිව්වා

"අද රෑට සර් class එකක් දැම්මා.. හෙට උදේට ගෙදර එන්නම්" කියල.

මීට කලිනුත් මෙහෙම ගිහින් තියෙන නිසා ගෙදරින් යන්න දුන්නා.සල්ලිත් දුන්නා.ඒ වෙලාවෙනම් පොඩි දුකකුත් ඇතිවුනා.කොල්ලො ටික සෙට් වෙද්දී ඒවා ඉවරයි.මාරම වැස්ස එදා.කොහොමහරි කිරි අමමා දානේ තියෙන ගෙදරට ගියා.මාරම place එක.තේවත්තක් ඇතුලෙන් යන්න තියෙන්නේ.

කොහොමහරි එදා උදේන්ම උන්ගෙ ගෙදරින් පිටත් උනා.මොකද උදේ ගෙදර එනව කිව්වනේ.එදා දවල් 1ට class එහෙමත් තිබ්බා.කොහොමහරි එදා උදේ ගෙදර එනකොට අපේ නෑදෑයෝ ඔක්කොමල වගේ අපේ ගෙදර.නිකන් කන්න වගේ මම දිහා බලන් හිටියා.මම වැඩිය ගානක් නැතුව රූම් එකට ගියා.තාත්තා ආවා රූම් එකට.

"මොනාද class එකේ ඉගෙන ගත්තේ? කීය වෙනකන් හිබ්බද?" කියලා ඇහුවා.මම නිකන් හිටියෙත් නෑ."අමාරු ටියුට්ස් වගයක් කලා තාත්තා.. " කියලා මම කිව්වා.

ටියුට්ස්ම තමයි.එළිවෙනක් සින්දු කියපු ඒවා,කාඩ් ගහපු ඒවා තමයි කරපු ටියුට්ස්.තාත්ත මොකුත් කියන්නෙ නැතුව ගියා.මම ලෑස්තිවෙලා දවල් ක්ලාස් ගියා.

අප්පච්චියේ.. ක්ලාස් ගියාමනේ දන්නේ වෙච්ච දේ..

මගේ යාලුවෙක්ට ගෙදරින් කෝල් එකක් දීලා මෙහෙම රෑ ක්ලාස් තියෙනවද කියලා ඇහුවලු.ඌ මේ මෙලෝ දෙයක් දන්නේ නෑ.ඌ කියලා නෑ කියලා.මම උන් එකෙක්ටවත් කියල නෙමේ ගියේ.කොහොමහරි අපේ තාත්තයි.මාමයි එදා රෑම සර්ලගේ ගෙදර ගිහින්.සර්ගෙන් ඇහුවම කිව්වලු අද ක්ලාස් නැහැ කියලා.හරිනෙ ඉතින්.ඔක්කොම පත්තුනේ.

කොහොමහරි මම ගෙදරින් ගියාට පස්සේ කෝල් එකක් ඇවිත් තියෙනවා.ඒකෙන් කියල තියෙන්නේ මම එදා ක්ලාස් ගියේ නෑ මීට වඩා පොඩ්ඩක් මම ගැන සෙවෙල්ලෙන් ඉන්න කියලා.එහෙම කිව්වම ඇතිනේ ඉතින්.මට තාම ඒ කෝල් එක දීපු එකා හොයාගන්න බැරිවුනා.ඒ කියන්නේ උදේ මම ගෙදර යනකොට ඔක්කොමල සීන් එක දැනගෙනයි ඉඳල තියෙන්නේ.ඒක තමයි මන් දිහා කන්න වගේ බලන් හිටියේ.මම තාත්තට ආපහු සැරයක් පචයකුත් ගැහුවනේ.මට ඔක්කොම එකින් එක මතක් උනා.මොනා කරන්නද දැන් ඉතින්.ඔක්කොම නෝන්ඩිනේ.
මගේ අතේ VCD එකකුත් තිබ්බා Flashback live concert.යාලුවෙක් දීපු එකක්.මම ඒකත් අරගෙන ගෙදර ගියා ක්ලාස් ඉවරවෙලා.ගිහිල්ලා ඇත්තම විස්තරේ කිව්වා.බැනුම් කෝටියයි.

මට එහෙමම එපාවෙලා ගියා රූම් එකට.මගේ ඇඳ එහාපැත්තේ තාත්ත රට ඉඳන් ගෙනාපු වයින් බෝතලයක් තිබ්බා.ඒකෙන් කාලක් විතර තිබ්බා.මම එහෙම්ම ඒක ගහල ඇරලා එහෙම්ම නිදාගත්තා.ආපහු නැගිටිනකොට උදේවෙලා.මලා.තාත්ත ඇඳ ගාව වාඩිවෙලා මම නැගිටිනකන් බලන් ඉඳල තියෙන්නේ.

"මේ බෝතලේ තිබ්බ ඒවට මොනාද දන්නේනෑ උනේ නේද?" කියලා මට බෝතලේ පෙන්නලා ඇහුවා.

එතකොටයි මතක් උනේ.මමනෙ බිව්වේ.මම නිදිමතේම

"දන්නේ නෑ තාත්තා.. මම නම් නෙමේ.. පූසා බොන්න ඇති" කියල කිව්වා.

තාත්තට පොඩ්ඩක් හිනත් ගියා.මට පස්සෙයි මීටර් උනේ මම මොකද්ද කිව්වෙ කියලා.සිද්ධිය එතැනින් ඉවරවුනේ නෑ.ඊට පස්සේ වෙනම කේස් එකක්.

"උඹට මේ දේ විතරයි අඩුවෙලා තිබ්බේ" කියලා තාත්ත මට ගහන්න පැන්නා.

අම්ම තමයි තාත්තව අල්ලගත්තේ.මම හිතුවේ බීපු එකට කියලා.ඒකට නෙමේ වෙන කේස් එකක්.

අර මම ඉල්ලන් ආපු VCD එක.ඒක මම සෙටප් එක උඩ තියලයි ආවේ.තාත්ත ඒක දාල බලලා.එකේ තිබිල තියෙන්නේ full sex movie එකක්.ඕකට තමා කියන්නේ ඉල්ලන් හෙවත් ඇදගෙන නානව කියලා.
මට Musical එකක් කියලනේ දුන්නේ.වෙන එකක්නම් ඔහොම ප්‍රසිද්දියේ තියෙනවද?
මම ඒ දේවල් තාත්තට තේරුම් කරල දීලා VCD එක අරන් 2ට කැඩුවා.

අම්මෝ ඔයින් බේරුණා ඇති....

ප.ලි. :-
එදායින් පස්සේ ප්‍රස්තාපිරුළකුත් හැදුනා.. අපි කිරි අම්මා දානෙ කෑවා වගේ කියලා.. ඒවා අදටත් කොල්ලො මතක් කරලා වඳේ ගහනවා..


Friday, July 9, 2010

ප්‍රස්ස්ස්ස්ස්ස්


මේ කතාව විශ්වවිද්‍යාලයෙන් out වෙන්න ඔන්න මෙන්න තියල වුන දෙයක්.
මේක මතක් උනේ බ්ලොග් ගඩොල් ගේ කතාව කියෙව්වට පස්සේ.

out වෙන්නත් කිට්ටුයිනේ.ගෙදර ගියාට පස්සේ නිවාස අඩස්සියේ නිසා හොඳට සප්පායම් වෙන්න අපි සෙට් එක තීරණය කලා.හොස්ටල් එකේ නම් හැමදාම වගේ සෙට් වෙන කට්ටිය ඉන්නවා.අපි ඉතින් එහෙමටම බොන්න යන්නෙ නෑ.එහෙමයි කියලා නොබී ඉන්නෙත් නෑ.

ඉතින් කොහොමහරි අපි කොල්ලො 10ක් විතර එදා රෑ සෙට් වෙන්න තීරණය කලා.හොස්ටල් එක ලඟ තියෙනවා restaurant එකක්.ඒකට තමයි ගියේ.ඉතින් අනන් මනම් කතා දන්නෙ නැද්ද..අපට වුන දේවල්,කර ගත්ත දේවල්,ඉස්සරහට කරන දේවල් දොඩවන්න ගත්තා.කට්ටියට හොඳටම සූර් දැන්.ඇවිදගන්න බෑ.හොස්ටල් එකට ගිහින් එළම පිස්සුවක් නැටුවා.රූම් වලට පැනල කට්ටියව බකට් කලා.බොරුවට වගේ බදාගෙන ඇඬුවා.Juniorsගෙන්නලා පොර ටෝල්කස් දුන්නා.අපේ එකෙක් කිව්වා

"අඩේ අලුත් එවුන් ඇවිල්ලනේ ඉන්නේ.. යමන් උන්ගේ හොස්ටල් එකට.. ගිහින් මීටිමක් ගමු" කියලා.

අපේ පට්ට සුපර් ජුන්ඩො.අපිට ඉතින් ඉන්නෙ කොහෙද කියල මතක නෑ.හරි යමන් කියලා ගියා.වෙලාව රෑ 12ට වගේ.නිදාගෙන ඉන්න එවුන්වත් නැගිට්ටවල එළියට ගෙන්නුවා.

මීටිම පටන් ගත්තා.පොඩි එවුන් දන්නෙ නෑ අපි මේ සූර් වෙලා කියලා.මම කොහොමත් මීටින් වල කතාකරන්න යන එකෙක් නෙමේ.මම වාඩිවෙලා අහගෙන හිටියා.

ඔය අතරේ අපිත් එක්ක සෙට් වුන එකෙක් මම ඉන්න තැනින් නැගිටලා මීටින් එක ගන්න එකා ලඟට ගියා.අර ඔක්කොම ඉස්සරහ

"මචන් පොඩ්ඩක් ඉඳපන්"

කියලා පොර මොනාහරි juniorsලට කියන්නයි ගියේ.ඒත් සිද්ධවුනේ වෙන දෙයක්.මහ අමුතු සද්දයක් ආවා.

"ප්‍රස්ස්ස්"...

මට සිද්දිය තේරුණා.වෙරි කොහෙන් ගියාද දන්නෙ නෑ.මට හිනාව නවත්තගන්න බෑ.මටයි තව එකෙකුටයි විතරයි සිද්ධිය මීටර් වුනේ.

"ප්‍රස්ස්ස්" ගෑවේ අපේ එකාට .... ගිහින්.

ඒ අතරේ තව එකෙක්

"කාගෙද බන් කලිසමක් ඉරුණේ?" කියල ඇහුවෙ නැතැයි.

ඌ දන්නෙත් නෑ ඇත්ත සිද්ධිය.අපිට තවත් හිනා.
කොහොමහරි සිද්ධිය වුන එකා එහෙම්ම මාරු.විලි ලැජ්ජයි.ජුන්ඩෝ ඉස්සරහා.හොඳවෙලාවට උන්ටත් සිද්ධිය වැඩිය මීටර් නෑ.එක්කො මීටර් වෙලා බයේ සද්ද නැතුව හිටියද දන්නෙත් නෑ.

කොහොම්හරි අපේ හොස්ටල් එකට ඇවිත් රොයිටර් සේවාව දියත් කලා.

එදායින් පස්සේ අරූ මොනාහරි කියාගෙන ආවම "ප්‍රස්ස්ස්" ගෑවම පොර එහෙම්ම සයිලන්ට්..
අපේ Going down එකෙත් ඒ සිද්ධිය රඟපාල පෙන්නන්න අපේ juniorsලා අමතක කලේ නෑ.
එදානම් ඌට එපාවෙලා හිටියේ....

Wednesday, July 7, 2010

කොළඹට කිරි ගමට කැකිරි

කලින් කොටසෙ කිව්වනේ යාලුවෙක් මගේ CV එක ඉල්ලන් ගියා කියලා.මොකුත් අරමුණක් නැතුව හිටියා.ඔහේ කරන්නන් වාලේ වැඩ කර කර.

කොළඹට කිරි ගමට කැකිරි කතාව පටන් ගන්නේ මෙතැනින්...

එදා මට මගේ යාලුවා ගිය කම්පැනියෙන් ඊමේල් එකක් ආවා.interview කෝල් කරලා.කියපු පරිදිම යාලුවා වැඩේ කරලා.පස්සෙ මම ඒ කම්පැනියට කෝල් කලා.කෝල් කල දවසට පහුවෙනිදම interview එන්න කිව්වා.මොකද්ද exam එකක කතාවකුත් කිව්වා.මාර ජමර වෙලාවක තමයි තිබ්බේ.දවල් 12ට.
ඉතින් එදා රෑම මෙහෙන් පිටත් වෙලා යාලුවගේ බෝඩිමට ගිහින් යන්නයි හිතුවේ.ඒ විදියටම වැඩේ කලා.බෝඩිමට ගියාමයි මතක් උනේ CV එකේ කොපි එකක් ගේන්න බැරි උනානේ.හරි ඉතින් කොළඹනෙ ඉන්නේ.ඕක printout එකක් ගන්න බැරියයි කියල හිතාගෙන 11ට විතර තමයි කම්පැනියට යන්න බෝඩිමෙන් පිටත් උනේ.

කිව්වට විශ්වාස කරන එකක් නෑ එක කඩේකවත් printout ගන්න බෑ.බොරැල්ලෙ ඉඳන් හෙන දුරක් ගියා.එක තැනක්වත් නෑ.කොහොමහරි නිකන් හිතාගන්නවත් බැරි කඩයක printout ගන්න තිබ්බා.කඩල කඩයක් වගේ නිකන්.

කම්පැනියටත් ගියා.ඇතුලට යනකොට නම ලියලා විකාරයක් කරල යන්න ඕන.ඇතුල් වෙන වෙලාව දාන්න තියෙනවා.ෆෝන් එකත් ගත්ත නිසා වෙලාව බලන්න හැරුනා.මලා ඔරලෝසු 4ක වෙලාවල් 4ක්.පිස්සු වගේ.

"මොකෙන් කියල බලන්නද නේද මල්ලි" කියල එතන හිටපු සික්කෙක් නෝන්ඩියකුත් දැම්මා.

රටවල් 4ක වෙලාවල් වෙන්න ඇති.ඇතුලට ගියා.වාඩිවෙලා ඉන්නව ඉන්නව මොකෙක්වත් නෑ.මට එහා පැත්තෙ girl කෙනෙක් හිටියා.ඒකිම කතාවට ආවා.

"ඔයා SLITTද UCSCද?" කියල ඇහුවා.

මම කිව්වා "නෑ මම රුහුණේ" කියලා."හාපෝ රුහුණෙ කචල් නේද? හැමදාම වහල නේද?" කියලා එයා කිව්වා.

මම ඉතින් ඔලුව වනලා බිම බලාගත්තා.මම කරගත්ත දේවල් කිව්වනම් ඒකි දුවනවා එතැනින්.මමත් නිකන් හිටියෙ නෑ.

"ඔයාගේ කැම්පස් එක මොකද්ද?" කියලා මම ඇහුවා.

ඒකි නිකන් ඇඹරෙන්න ගත්තා.
"මම කැම්පස් ගියේ නෑ.resources වලට interview ආවේ" කියලා එයා කිව්වා.

ආහ්.මේයා මේ කැම්පසුත් යන්නෙ නැතුව තමයි ටෝල්කස් දීල තියෙන්නේ.මම ඉතින් ඕව කියන්න ගියෙ නෑ.සද්ද නැතුව හිටියා.එතකොට කම්පැනියෙ කෙනෙක් ඇවිත් මගෙන් ඇහුවා

" ඔයා SLITTද UCSCද?".

යකෝ මේක ඇහුවෙත් ඒකමනේ.මම ඉතින් ඇත්ත කිව්වා.කොහෙද ගෙවල් කියලත් ඇහුවා.ඒකටත් ඇත්තම කිව්වා.සද්ද නැතුව යන්න ගියා.මොනාවෙන්න යනවද මන්ද.කොහොමහරි interview board එකට දැම්මා.ඔක්කොම විස්තර ඇහුවා.Subject එක ගැන ඇහුවා.පස්සේ paper එකක් දුන්නා.ඒකේ තිබ්බේ හාත්පසින්ම වෙනස් දේවල්.ගොඩක් ඒවා ඉගෙන ගෙන නෑ.කොහොමහරි පැය දෙකක් තිස්සේ ලිව්වා.MCQ එකක්.

"අපි ඔයාට දන්වන්නම්" කියලා මාව එව්වා.

මොනා දන්වන්නද?වැඩක් නෑ.මොන පිස්සුවක්ද මේක?අහන්නෙ එකක්.ලියන්න දෙන්නෙ තව එකක්.මම එහෙම්ම බෝඩිමට ආවා.එදා සිකුරාද දවසක්.මම එක දෙයක් තේරුම් ගත්තා.මෙහේ තැන තියෙන්නේ අර එයාල කියපු කැම්පස් වල ඉන්න කට්ටියට තමයි.අනික් එවුන් ගනන් ගන්නෙවත් නෑ.ඒකයි ඇත්ත.ඔහොම හිත හිත ගෙදර ගියා.

හරියටම අඟහරුවාදා 2nd interview කෝල් කලා.බදාද 12ට එන්න කිව්වා .එදා කොහොමහරි නිවඩු දවසක්.අවුරුදු දවස් වල තමයිදවස් වල මේ හුට පට උනේ.11 වෙනිද තමයි මම ගියේ.12 ඉදන් 1.45 වෙනකන් interview එක තිබ්බා.රටේ නැති ප්‍රශ්න ඇහුවා.අර උත්තරේම දීලා යන්න කිව්වා.අනේ මන්ද.එන්න එන්නම එපාවෙනවා.එදා රෑම ගෙදර ගියා.ඊට පහුවෙනිදා තමයි ගෙදර ගියේ.

නිදාගෙන නැගිට්ට ව්තරයි දවල් 11ට විතර කම්පැනියෙන් කෝල් එකක් එනවා.

"ඔයාගේ අනික් interview එක තියෙනව අද." කියලා කිව්වා.

එයාල හොඳටම දන්නවා මම බදුල්ලෙ කියලා.ඊට වඩා අවුරුදු හෙටයි කියලා.මම කිව්වා මම අද තමයි ගෙදර ආවේ කියලා.එහෙන් කිව්වේ

"කොහොමහරි ට්‍රයි කරලා හවස 6ට කලින් එන්න" කියලා.

මොනා කරන්නද?යාලුවෙක්ගේ වාහනයක් කොළඹ යනවා කියලා දැනගත්තා.එහෙන්ම interview යන්න කිට් එක දාගෙනම බදුල්ලෙන් 1ට වගේ පිටත් උනා.මගට ඇවිල්ලත් කම්පැනියට කෝල් කරල කිව්වා එනව කියලා.කොහොමහරි කම්පැනියට යනකොට හවස 6.15යි.මාව දාල යාලුවත් ගියා.කම්පැනියෙ සද්දයක්වත් නෑ.
ඇතුලෙ කෙනෙක් ඇවිත් ඇහුවා

"ඇයි ආවේ" කියලා.මම විස්තරේ කිව්වා."පොඩ්ඩක් ඉන්න" කියල ගිහින් ඇවිල්ල කියපු දේ දන්නවද??

"ඔයාට කව්ද එන්න කිව්වේ? අද ගොඩක් කට්ටිය නිවාඩුනේ." කියලා.

මම විස්තරේ කිව්වා.එයාල කිව්වා

"ඔයාට එන්න කියපු බවක් සඳහන් වෙලා නෑ.ඊළඟ interview එක තියෙන දවස කියන්නම් සොරි" කියලා.

මට කුණුහරප මතක් උනා.කොච්චර කට්ටක් කාලද මෙතනට ආවේ.මම පොඩ්ඩක් විතර අනන් මනම් කියලා එළියට ආවා.යන්න තැනකුත් නෑ.පස්සෙ මාමට කෝල් කරල ගෙන්නගෙන තමයි එතැනින් ගියේ.
ඇයි මෙහෙම දේවල් කරන්නේ?
එයාලට කියන්න ලේසි.එහෙම්ම මම අදහස නැතිකරගත්තා.ඕන නෑ මට මේ වගේ ඒවා.ඊට වඩා හොඳයි ගෙදරට වෙලා ඉන්නවා.අපි හිඟමන් යනව නෙමෙයිනේ.අපේ සුදුසුකම් වලට හරියන්නයි අපි ජොබ් එකක් හොයන්නේ.
එහෙම එකේ මෙහෙම කරන එක සාධාරණද?
ගෙදර ඇවිත් ඉන්න අතරේ මම කලින් දාපු තැනකිනුත් මට ආපහු interview call කලා.ඒක අප්‍රේල් අන්තිමට තිබ්බේ.හොඳම කතාව තමයි අර කලින් ගිය කම්පැනියෙන් කෝල් කරනව කිව්වට සද්දයක්වත් නෑ.පස්සේ බැරිම තැන මම කෝල් කලා.එහෙන් මොකද්ද දන්නවද කිව්වේ.

"ඔයාගේ 2nd interview එකේ තොරතුරු අපි ළඟ නෑ.ආපහු තියන්න වෙනවා.අපි කෝල් කරන්නම් ඔයාට" කියලා.

ඔන්න බලන්න.
මේ දේ දැනගන්න ලැබුනෙත් මම කෝල් කරපු නිසා.මෙහම වගකීමක් නැතුව වැඩකරන එකෙන් වෙන්නේ අපි වගේ මිනිස්සු තැලෙන එක නෙමෙයිද?
මෙහෙම දේවල් තව කොච්චර සිදුවෙනව ඇද්ද?
නමුත් ලෝකයාට කම්පැනියෙ නම කිව්වත් ඇති.ෂා මරු කම්පැනියනේ.ඔහොම තමයි කියන්නේ.
ඒත් ඒකෙ සිදුවෙන මෙවැනි දේවල්.ඕව කවුරුවත් දන්නෙ නැති දෙවල්.සාමන්‍යයෙන් කොළඹ එන්න එපැයි හොඳ ජොබ් එකක් හොයාගන්න.ඕකනෙ ඇත්ත කතාව.
ඒත් එහෙම ආපුවාම මොනාද කියන්නේ?
එයාල ජොබ් දෙන්නේ උගත්කම බලල නෙමේ.

ඉන්නෙ කොහෙද?පාසල මොකද්ද?කැම්පස් එක මොකද්ද?club එක මොකද්ද?ඔන්න ඕව තමයි එයාලට වැදගත්.ගමේ

ඉඳල ජොබ් වලට කොළඹට එන කෙල්ලො කීදෙනෙක්නම් අමාරුවේ වැටිල ඇත්ද?
මොකද කම්පැනියෙ බොස්ට ඕන විදියට එයාල හිටියෙ නැත්තම් එයාල ඉවරයි.මෙහෙම කිව්වම කාටත් තේරෙනව ඇති.ඔන්න ඕකයි අද රටේ තත්වේ.කම්පැනිවලට කට්ටිය ගන්නවා.මරව මරව වැඩ ගන්නවා.ඊට පස්සෙ බල්ලො වගේ එළියට දානවා.ගිය අවුරුද්දෙ එක කම්පැනියකින් එක සැරේට 300ක් එළියට දැම්ම ඔයාලට මතක ඇති.කොළඹ තිත්ත උනා මට.මේ වැඩේ නිසා.

ඔහොම ඉන්නකොට ආපහු සැරයක් අර කම්පැනියෙන් කෝල් කරල කිව්වා

"ඔයාගේ 2nd interview එක හෙට තියෙනවා 12ට" කියලා.ආපහු .

මම ඒ වෙලාවේම හිතාගත්තා මට ජොබක් නැතුව ගෙදර හිටියත් මම ආයෙමත් ඒ කම්පැනියට යන්නෙ නැ කියලා.කොහොමවුනත් අප්‍රේල් අන්තිමට තිබ්බ interview එකෙන් මම select උනා.ඒක වෙන කම්පැනියක්.මේ වනවිට මම Lanka Dairy ආයතනයේ IT section එකේ Software Engineer ලෙස කටයුතු කරනවා.

කොහොමහරි එදා මම ගත්ත තීරණය ගැන අද මම සතුටු වෙනවා.

කොළඹ තරම් ගම් වල පහසුකම් නෑ තමයි.
ඒත් එහෙම කියල එයාලව අයින් කරන එක සාධාරණද?

කව්ද මේවට වගකියන්නේ??

Saturday, July 3, 2010

ගෙදර ජීවිතය

කැම්පස් එකෙන් අවුට් උනාට මොනාද කරන්න ඕන කියල මොකුත් අවබෝධයක් තිබුනෙ නෑ මට.Computer Science කලාට කිසිම දෙයක් ඔලුවෙ තිබ්බෙ නෑ.ඉතින් ගෙදර internet තිබුන නිසා ෆේස් බුක් එකට පින්සිද්ධ වෙන්න කාලය ගත කලා.ජොබ්ස් වලට දැම්මෙත් නෑ.මගේ අදහස වෙලා තිබ්බේ ඉක්මනින් තාත්ත ගාවට යන්න.නඩුව ඉවරවෙලා.හිතුවේ නෑ මේවා දුර දිග යන ඒව කියලා.ගෙදර ඇවිල්ලා සති 2කින් ලොකු බෝධි පූජාවක් තිබ්බ මට.යන්තරයකුත් දැම්මා.නඩුවට යන්නත් එපැයි.ලොකු කේස් එක තමයි තිබ්බේ.

කොහොමහරි නඩුවට ගියා.හිතුවේ මේ තොවිලේ මෙදා පාරවත් ඉවරවෙයි කියලා.නඩුවට කලින් දවසෙ ගියා lawyer හම්බෙන්න.පොර කිව්වා නඩුව දවසේ උදේන්ම ඇවිත් හම්බෙන්න කියලා.ඉතින් ඒ විදියටම කලා.

"කේස් එක පොඩ්ඩක් දරුණු වෙලා.ඊයෙ තමයි රසපරීක්ෂක වාර්තාව මගේ අතට ආවේ.ඒකෙ තියෙනවා මේක වැඩිය හානිදායක නොවන පිපිරීමක් කියලා..මේ හේතුව නිසා නඩුකාරතුමා ඔයාලගේ ඇප කැන්සල් කරයිද දන්නේ නෑ.." කියලා lawyer කිව්වා.

අපිට පිස්සු වගේ.ඒ කියන්නේ මේ කරුමෙ ඉවරයක් නැද්ද?අපිට ආපහු ඇතුලට යන්න වේද?lawyer කාරයා ටිකක් කල්පනා කර කර ඉඳලා

"නෑ නෑ නඩුකාරතුමාට එහෙම කරන්න බෑ.. අපි බලමුකො මොකද වෙන්නෙ කියලා.." එහෙම කියලා අපට උසාවියට යන්න කිව්වා.

එකෙක් වත් සද්දයක් නෑ.උදේ අපි සෙට් එකම හෙම ජොලියෙ හිටියේ.නඩුකාර තුමාට කරන්න බැරිදෙයක් නෑනේ.අපි උසාවියෙ ඇතුලෙ ගිහින් වාඩි උනා.මට පොඩ්ඩක් හිනත් ගියා.ඒ අර කලින් දවසෙ හම්බුන පොලිස්කාරයා එදත් හිටියා.පොර මම ලඟට ඇවිල්ලා

"අද එහෙම නිදාගත්තොත් බලාගෙනයි" කියලා ගියා.මට තනියෙන් හිනා.

ඒ අස්සේ හොඳම සීන් එක.අපේ සෙට් එකේ එකෙක් මොකද්ද ජරාවක් පාගගෙන ඇවිල්ල උසාවිය ඇතුලට.මුලු උසාවියම ගඳයි.ඉතින් ඌ අපේ එකෙක් නෙමේ වගේ අපිත් අනික් එවුන් එක්කම "මොකද්ද ඒ ගඳ?" කිය කිය හිටියා.ඉඳල ඉඳල අපේ නඩුවත් ගත්තා.කිසිම ෆිට් එකකින් නෙමේ උසාවියට ගියේ.නඩුව විභාග කලා.මොනාද මන්දා කියවගෙන කියවගෙන ගියා.ආරවුල් ඇතිකිරීම.දේශණ ශාලාවට 36,000ක අලාභ හානි සිදු කිරීම අනන් මනම්.අපේ ඔලුවෙ තියෙන්නේ අර මොකද්ද වාර්තාව ගැන.ආය කිසිම කතාවක් නෑ නඩුව මාස 6කට කල් දැම්මා.

මොකද්ද මෙතන උනේ? අපි ගිහින් lawyer ගෙන් ඇහුවා.

"දැන් ඔයාලට බයවෙන්න දෙයක් නෑ.දැන් නිකන් සාමාන්‍ය වලියක් විදියට නඩුව යන්නේ.. තව නඩු 2,3 කින් ඉවර කරගන්න පුලුවන් වේවි සමහරවිට." කියලා කිව්වා.

ම්ම්.. ඒකත් සමහරවිට.අනේ මම දන්නේ නෑ ඕවා.මට නඩු 2යි ඔක්කොම.එපා වෙනවනේ මෙහෙම ගියොත්.මම හිතුවෙ එදා නඩුවෙන් මොකක් හරි සහනදායි විසදුමක් හම්බෙයි කියලා.කොහෙද.දෙන සහනෙ තමයි නඩුව කල් දාන එක.එදාම ගෙදර එන්න පිටත් උනා.
ගෙදර එනගමන් කල්පනා කර කර ආවා.මම කරන්න යන වැඩ මොකුත් හරියන්නෙ නෑ.මම හිටියේ තාත්ත ගාවට යන්න.දැන් ඒක කරන්න වෙන්නෙත් නෑ.ආපහු නඩුව තීයෙන්නේ සැප්තැම්බර් වල.එතකන් මොකුත් කරන්න බෑ.අනික් නඩුව ඔක්තෝබර් වල.කීයක්නම් ප්‍රශ්ණද?ගෙදරත් ආවා.තාත්තටත් සිද්ධිය කිව්වා.

"ඔන්න බලන්න ඔය දේවල් කලින් හිතුවනම් මේ මොන ප්‍රශ්නයක් වත් නෑනේ දැන්.. දැන් ඉතින් මොනාකරන්නද? ඔහේ ජොබ්ස් වලටවත් දාන්න.." කියලා තාත්තා කිව්වා.

මම ඒත් දැම්මෙ නෑ.දාන්න තරම් ෆිට් එකකුත් නෑ.බලාපොරොත්තුවක් තියන් ඉඳලා ඒක හරිගියෙ නැතිවුනාම ටිකක් අමාරුයිනෙ ආපහු හිටපු විදියට එන්න.අක්කගෙ Engagement එකත් තිබ්බා.මම කැම්පස් එකේ ඉදිද්දිත් කලේ වෙබ් අඩවි සම්බන්ධ දේවල්.ඒ නිසා මේ සයිට් එක තමයි මම ඉස්සෙල්ලාම කලේ.පස්සෙ මම හිටපු තැන ඒ කියන්නේ රුහුණු විශ්වවිද්‍යාලයේ පොදු සිසු බලවේගය ගැන සයිට් එකක් ගහන්න හිතුනා.මොකද එතන වෙනුවෙනුයි මේ හැම දෙයක්ම කලේ.

කොහොමහරි මේ සයිට් එක මම ෆේස්බුක් එකේ දැම්මා. නිකන් අහම්බෙන් සයිට් එකේ වැඩ ගැන,අඩුපාඩු තැන් ගැන කියලා comment එකක් ආවා මට.මේක තමයි ඒ comment එක..

Name: Nisal Kooragoda

Email: nisalk@gmail@com

Comment: hello

I was one of the members who was with the first ever Podu sisu Balawegaya group and has seen the history as it is


First, its a great step you decided to go online

Secondly very constrcutively,
1) there are spelling and grammar errors on pages
2) There are issues with accessibility and content type(language type)


While I support your effort to eradicate ragging and making university a place to remember, feel free to get in touch if you need any help advice on the site

I am a snr consulting manager in a London based IT and mew media consultancy and I am able to help you with the process.please send me a copy of your CV.I can see what I can do regards.


මම එදාම තමයි එයාව ෆේස් බුක් එකෙත් දැක්කේ.මම එයාට තෑන්ක්ස් කරලා මගේ CV එකක් යැව්වා.පස්සේ එයාගාව ඔන්ලයින් වැඩ කරන්න සෙට් කලා.මාත් එක්ක ලකාවේ 2යි ඉන්නේ.අනික් කෙනත් ඔන්ලයින් කරන්නේ.
Polarsoft තමයි කම්පැනිය.බලද්දී ඒ අයියත් අපේ කැම්පස් එකේ 96 බැච් එකේ කෙනෙක්.ඒ දවස් වල තමයි රුහුණේ කේස් වැඩිම කාලේ.කොහොමහරි මාසයක් එක දිගට එයාලත් එක්ක වැඩ කලා.Mail server එකෙනුයි,ස්කයිප් වලිනුයි තමයි එයාලව සෙට් වෙන්නේ.

ඔහොම යනකොට මගේ මැෂින් එක කෙලවුණා.ඒක එහෙම්මම හදන්න උනා.ඕවා හදිස්සියේ කරන්න බැහැනේ.ඉතින් වැඩේට සති 3ක් විතර ගියා.මට මේ දේ එයාලට දන්වන්නත් බැරිවුනා.
මැෂින් එක හදාගෙන ඉවරවෙනකොට පෙරහැර ගිහින් ඉවරයි.

එයාල mail එකක් දාල තිබ්බ මම වෙනුවට කෙනෙක් replace කලා කියලා.ඒකත් ඉවරයි.පස්සේ මොනා කරන්නද ඉතින්? ඔහොමම ගියා යන්නන් වාලේ.ගෙදර ඉඳන් ගොඩක් වැඩ කලා.කම්පැනි එකේ වැඩකරපු ටික කාලෙට ගොඩක් දේවල් ඉගෙන ගත්තා.මට පාලුවක් දැණුනෙ නැත්තේ මගෙත් එක්ක යාලුවෙක් හිටියා මම පොඩි කාලෙ ඉඳන් දන්න.එයත් එක්ක එකතු වෙලා සයිට් වැඩ කරන එක තමයි කලේ.

ඔහොම ඉන්නකොට අපේ තාත්ත දන්න කෙනෙක්ගේ යාලුවෙක් මගෙන් CV එකක් ඉල්ලගත්තා.මොකක් හරි කරන්නම් කියලා.ඔක්කොම සෙට් උනා එළටම.වැඩේ හරියන්න ඔන්න මෙන්න තිබ්බේ.ඒක නිසාමද දන්නේ නෑ මම ගියා සත්තරයක් බලන්න.මොනා වෙන්න තියෙනවද දන්නේ නෑනේ..

අප්පටසිරි..මේ යකා බලන් හිටිය වගේ කිව්වෙ නැතැයි ඔක්කොම.මට උන දේවල් ඔක්කොම කිව්වා.හැබැයි අන්තිමට කියපු දෙයින් මට එපා උනා.ඊට කලින් මගේ ජොබ් එක ගැන විස්තර ඇහුවා.මම කිව්වා එකකට apply කරල තියෙන්නේ ඒක හරියයි කියලා.

"ඔයාට ලැබීම අඩුයි..ගොඩක් අපල තියෙනවා.. ඔයා ජොබ් එක හරියයි කියල හිතුවට කම්පැනිය තාම ලෑස්ති නැහැ ඔයාව ගන්න.පමාවෙයි." කියලා සාත්තරකාරය කිව්වා.

මට හොඳටම අවුල්.ගෙදර ඇවිත් මනෝ පාර ගහන් හිටියා. ටික දවසක් යනකොට උදේ අර මම කියපු කම්පැනියෙන් කෝල් එකක් ආවා.ගොඩක් ප්‍රසිද්ධ කම්පැනියක්.එහෙන් කිව්වේ තව පැය 2ක් ඇතුලත ඊමේල් එකක් එවනව හෙට interview එන්න කියලා.මට මාරම සතුටුයි.ඉතින් දන්න දන්න හැම එකාටම කිව්වා.

"ඉඳපන් බන් මම ගිහින් චාන්ස් එකක් තිබ්බොත් උඹලවත් ගන්නම්" ඔහොම තමා පොරසේ කිව්වේ.

කොටින්ම කියනවනම් shirts 5යි කලිසම් 3 කුයිත් ගත්තා.පැය 2ක් ගියා.3ක් ගියා.ආපු ඊමේල් එකක් නම් නෑ.මම අඳුරන කෙනෙක් ඉන්නව ඒ කම්පැනි එකේ..බැරිම තැන මම එයාට කෝල් කරලා විස්තරේ කිව්වා.එයා කිව්වා බලලා ටිකකින් කෝල් එකක් දෙන්නම් කියලා.
පය 2කට විතර පස්සෙ එනව කෝල් එකක් එයාගෙන්..

"ඔයා arrest වෙලා හිට්යද කැම්පස් ඉද්දී??" කියලා ඇහුවා.

මට කරගන්න දෙයක් නෑ.මම හිමීට ඔව් කියලා වෙච්ච සිද්ධිය කිව්වා.එතකොට එහෙන් කිව්වේ

"මේකයි.මේව පෞද්ගලික ආයතන නිසා personality එලටම බලනවා.. ඔයා වෙන මොකකට හරි apply කරන්න" කියලා.

මට ඉන්න තැන පවා අමතක උනා.කොහොමද ඒ ආරන්චිය එයාල දැනගත්තේ.මම හොයල බැලුවා.අපේම මගේ ලගින්ම හිටපු එකෙක් තමයි වැඩේ කරල තියෙන්නේ.උනම් කිව්වෙ ඌ ඒක ගැන එච්චර හිතුවෙ නෑ.මම ගැන ඇහුවම නිකමට කිව්ව කියලා.එදා යාලුවෝ එක්ක හොඳාම බිව්ව මම.තව පොඩ්ඩෙන් ලොකු වලියකුත් යනවා.මම ඔක්කොම දේවල් අතෑරියා.ඉගෙන ගන්න එක.ඔක්කොම.හරි සමාජෙට මාව මැරයෙක්නම් මම ඒ පැත්තෙන් යනවා.එහෙම හිතාගත්තා.ඒත් අම්මා,තාත්තා අනික් අය නිසා ඒ දේ මට තාම කරගන්න බැරුවයි ඉන්නේ.

ඔහොම ඉන්නකොට මගේ තනියට හිටපු,මාත් එක්ක වැඩ කරපු මගෙ යාලුවාත් ජොබ් එකකට ගියා.ඒකත් මම ගිය එක වගේම ප්‍රසිද්ධ කම්පැනි එකක්.

"උඹ බය නැතුව ඉඳපන්.. මම ගිහින් උඹව කොහොමහරි ගන්නවා." කියලා පොරත් ගියා.

මම තනිවෙලා දැන්.
මගේ යාලුවා මාව ගනීද??

එතන සිද්ධවුනේ තවත්සිද්ධියක්!!!!

Friday, July 2, 2010

විශ්ව විද්‍යාල ජීවිතය - සමුගැන්ම


කැම්පස් යාමත් එපා වෙලා දැන්.මොන මොන දේවල් නැතිකරගත්තද?ඒ දවස් වල කැම්පස් ගියේ මාරම ආසවෙන්.පිස්සු කෙලින්න.දැන් එහෙමවත් යන්න හිතක් නෑ.ගෙදර ඉන්න එක තමයි හොඳම වැඩේ.ඔහොම ඉන්නකොට අපේ තාත්තටත් රට යන්න ආවා.ගෙදර අම්ම විතරයි.ඔය දේවල් බලන්නත් උනා.තාත්තා රට යන දවසේ කිව්වෙ මෙච්චරයි.

"දැන් වත් මොළේ කල්පනා කරලා වැඩකරගන්න.මමත් ගෙදර නැති එකේ ආයමත් ඔය කලබල වලට පැටලෙන්න එපා.තේරෙනවනේ අම්ම ඉන්න තත්වේ.." කියලා.

මට ඒ දේවල් නොතේරෙනවා නෙමෙයි.ඒත් මොනා කියල කරන්නද?
සිද්ධවෙන දේවල් වලක්වන්න පුලුවන්නම් මොනා කරන්න බැරිද?
තාත්තත් ගියා.අපි ආපහු ගෙදර ආවා.කැම්පස් යන්නත් කම්මැලී.ගියත් මනෝ ලෝකේ පාවී පාවී ඉන්න එකනේ කරන්නේ.කැම්පස් යන්න දවස් 3කට විතර කලින් මාර සිද්ධියක් උනා.

අපේ chemistry සර් මට අහම්බෙන් සෙට් උනා ටවුමේදී.

"ආ කොල්ලො කොහොමද? කෙට්ටු වෙලා.. මොකද නිකන් මේ?" කියලා ඕප දූප ඇහුවා.ඒ අහල නැවැත්තුවෙ නෑ.."කොහොමද ඉගෙනීමේ වැඩ එහෙම?තාම ඉස්සර වගේ පිස්සුද කෙලින්නේ? කොල්ලො කොහොමහරි ක්ලාස් එකක් දාගනින්..නැත්තන් වැඩක් නෑ" කියලා කිව්වා.

ඔව් ඔව් ක්ලාස් තමයි.මම අපේ සර්ට අකුරක් නෑර මට සිද්ධ්වෙච්ච දෙවල් ටික කිව්වා.පොර ඩිම් වෙලා අහන් හිටියේ.මම ඔක්කොම කියල ඉවරවුනාට පස්සේ

"කොල්ලො කොහොමහරි degree එක ගොඩ දාගනින්" කියල කිව්වා.

ඔක්කොටම වඩා මට මැරෙන්න හිනා.කොහොමද ක්ලාස් එකට උන වැඩේ.කොහොමහරි කැම්පස් එකේ කොල්ලන්ට කිව්වමත් මේ සිද්ධිය උන්ටත් මැරෙන්න හිනා.කොහොමහරි ඒ දවස්වල ඉඳන්ම සර්ලට මඩ ගහන එක තරම් දෙයක් නෑ.කැම්පස් පටන් අරන් සතියයි හිටියේ.මගේ 1වෙනි case එකේ නඩුව තිබ්බා.

අපි දෙන්නයිනෙ ඒකේ.එදා උසාවියට ගියේ ගොඩක් කාලෙකින්.අම්මෝ judgeව දකිනකොටත් බයයි.පළවෙනි නඩුවේ මගේ නම තියෙන්නෙත් වැරදියට.අපේ නම් කියල කතාකලා.උසාවි කූඩුවේ තප්පර 5ක් වත් ඉන්න උනේ නෑ.

"සමථ මණ්ඩල වාර්තාව කැඳවනවා" කියලා නඩුව මාස 5කට කල් දැම්මා.
මදැයි කලා.හොඳ වෙලාවට lawyer අපෙන් සල්ලි ගත්තෙ නෑ.කැම්පස් නිසා.එහෙමම කැම්පස් ආවා.ඇවිත් කොල්ලන්ට කිව්වම උන්ට ගොඩක් සතුටුයි.

ඔහොම ඉන්නකොට අපේ දෙවැනි නඩුවේ දිනයත් ආවා.ඒකට lawyers අල්ලන්න යන්න මාර කට්ටක් කෑවා.නඩුව එකටම කතාකරනවද?නැත්තම් දෙකට කඩ්නවද?තීරණයක් නෑ.කොහොමහරි මේ කෙහෙම්මලෙන් බේරෙන්නයි ඕන.අපට lawyer කෙනෙක් සෙට් උනා.එයත් අපෙන් සල්ලි ගත්තෙ නෑ.නඩු දවසත් ආවා.මේ පාර නම් තනියක් නෑ.සෙට් එකක්ම ඉන්නවනේ.උසාවියට ගියා.පොරකාගෙන ගිහිල්ලා උසාවියේ ඇතුලෙ ඉඳගත්තා.දැන් ඉතින් උසාවියත් හොස්ටල් එක වගේ තමයි.ඉන්නවා ඉන්නවා අපේ නඩුව ගන්න පාටක් නෑ.

"නැගිටිනවා.. මේක ගෙදර කියල හිතුවද?"
කියපු සද්දෙට මම උඩ ගියා.පස්සෙනෙ සීන් එක දන්නේ.මට නින්ද ගිහින් උසාවිය ඇතුලේ.පොලිස් කාරයෙක් තමයි කෑ ගහල තියෙන්නේ.මම වාඩිවෙලා හිටපු තැන එහා පැත්තේ පොඩි ඉඩක් තිබ්බා.අර පොලිස්කාරය ඇරියස් එකටම කලු තඩියෙක් ගෙනල්ලා එතන ඉන්දුවා.දැන් ඉතින් මොන නිදාගැනිලිද?හැරෙන්නවත් ඉඩ නෑ.පොලිස්කාරයා නෝන්ඩියට වගේ "හික් හික්" ගාල එතැනින් ගියා.කොල්ලොත් ඉතින් මට වඳේ දානවා.මම ඉතින් මට නෙමේ වගේ හිටියා.
අපේ නඩුව කතාකලා.නිකන් උසාවියම හිස් උනා වගේ.එක පාරටම 18ක් කූඩුවට නගිද්දී කොහොමද ඉතින්.වැඩිය නඩුව ඇහුවෙ නෑ ඒකත් මාසෙකට කල් දැම්මා.කිසි ගානක් නැතුව නඩු කල් දානවා.lawyer නම් කිව්වේ තව මොනාද රිපෝර්ට්ස් වගයක් එන්න තියෙන නිසා කල් දැම්ම කියලා.අපි දන්නේ නෑ ඕවා.එහෙමම හොස්ටල් ආවා. අපි කැම්පස් එකෙන් අවුට් වෙන්නත් තව මාස කීපයයි තියෙන්නේ.
ඒ නිසාම බැච් ට්‍රිප් එකක් යන්න තීරණය කලා.දවස් 2ක.බදුල්ල - නුවර - හන්තානේ තමයි යන්න ප්ලෑන් කලේ.

උදේන්ම පිටත් උනා.කෙලින්ම බදුල්ලට ගියේ.දුන්හිඳ ගියා.මාර ෆන් එකක් ගත්තා.ඊට පස්සේ නුවර.දළදා මාලිගාව ලඟ තමයි එදා රෑ හිටියේ.අපිමයි ඉව්වෙත්.අපි කිව්වට ඉතින් මම නම් ඕව කරන්න ගියේ නෑ.පහුවෙනිදා උදේන්ම දළදා වඳින්න යන්නයි හදන්නේ.

කොහොමහරි උදේන්ම ගියා.මම ෂෝටක් දාල හිටියේ.ෂෝට් ගහන් ඇතූලට යන්න දෙන්නෙ නෑනේ.හදිස්සියට ෂෝටට උඩින් දිග කලිසමක් දාගෙන ආවා.ඇතුල්වෙන තැනම තියෙනවා චෙක් පොයින්ට් එකක්.මම වැඩර් වගේ කෙල්ලො සෙට් එකක් එක්ක පච හල හල යනවා.කෙල්ලො ටිකව අනික් පැත්තෙන් යවලා මාව චෙක් කලා.උන්ට අහුවුනා යට ඇඳල හිටපු ෂෝටේ සාක්කුවක්.පොලිස් එවුන්ටත් ඕන්නැති දෙයක් නෑ.කිව්වේ නැතැයි කලිසම ගලවන්න කියලා.විලි ලැජ්ජාවේ බෑ.මම වට පිට බලා දිග කලිසම ගැලෙව්වා.

"ආ හරි මොකුත් නෑ. ඇඳගෙන යන්න" කියලා අරූ කිව්වා.
මොනාද දන්නේනෑ නැත්තේ..මම ඉතින් බල්ල වගේ ආපහු කලිසම ඇඳගෙන එතනින් එලියට ගියා.අපේ දසයො ටික සිද්ධිය වීඩියෝ කරල නැති එක විතරයි.විනාඩි 10ක් යන්න හම්බුනේ නෑ.මුලු බැච් එකම කේස් එක දන්නවා.අහුවෙන අහුවෙන එකා අහන්නේ

"අඩේ උඹේ කලිසම ගැලෙව්ව කියන්නේ ඇත්තද බන්?" කියලා.

ඉතින් ඒ අහන හැම එකාටම මම බණ පදයක් දෙකක් කියන්නත් අමතක කලේ නෑ.පොලීසියෙන් මට මාරම විදියට අපලයි අප්පා.මේ සිද්ධියට මුලත් පොලිස් කාරයෙක්නේ.ඊට පස්සේ හන්තානේ කන්ද නැග්ගා.එදා රෑ වෙනකොට කැම්පස් එකට ආවා.

එනකොට කැම්පස් එකේ රතු පාට කොඩි ඇදලා.මොනාටද දන්නේ නෑ.ඒ නිසාම ඒව ටිකත් කඩලම ආවා හොස්ටල්. ආපහු සුපුරුදු පරිදි lectures යාම ආරම්භ කලා.මේ පාරනම් lectures එච්චර කට් කලේ නෑ.නිදන් ඉන්න හරි ගියා.

ඔහොම යනකොට අපේ බැච් එකට ඉන්නවෙන අවසාන පැදුර ආවා.ඒකේ මමත් සින්දුවක් කිව්වා.බැච් එකෙන් සම්මානයකුත් හම්බුනා.කලා හවුලේ වැඩ කලාට.
ඒ සමගම තව function එකකුත් කලා."ටැලන්ට් ෂෝ" කියලා.අපේ අන්තිම exam එකත් ලන් උනා.ඒ නිසා ටික දවසකට ගෙදර ගිහින් එන්න හිතුවා.දන්නවද උනදේ??

ගෙදර ඇවිත් හරියටම දවස් 2යි හිටියේ.ටවුමේදී ත්‍රීවීල් එකකට හැප්පුණා.කෙලින්ම දකුණු අතට ෂොට් එක හම්බුණා.දෙකට කැඩුනෙනම් නෑ.එක්ස් රේ එක බල කිව්වේ ටිකක් crack වෙලා කියලා.අත දිගහරින්න බෑ.නියමයි.දැන් කොහොමද exam ලියන්නේ?ඕන එකක් කියලා කැම්පස් ගියා.කොල්ලන්ට කියලා කුප්පි දාගත්තා.මට අද වගේ මතකයි කොල්ලෙක් කිව්වා

"උඹ නම් මාරම අවාසනාවන්ත එකෙක් බන්.එකක් නැත්තම් එකක්" කියලා.

ඒ කතාව ඇත්ත උනත් ඒ දේ මට තදින්ම දැනුනා.මම කොහොමත් මොන ප්‍රශ්ණෙවත් ඔලුවට ගන්න කෙනෙක් නෙමෙයි.කමක් නෑ කියලා ගියා admission ගන්න.ඕහ්.. ඔක්කොම subjects ලියන්න දීලා.ඔන්න බලාපල්ලා.. මේ පාර ඔක්කොම දීලා ලියාගන්න විදියක් නෑ.මම අපේ කොල්ලන්ටත් ඇවිත් කිව්වා.මම ලියන්නෙ කරන්නෙ නැතුව කුප්පි ටික දාගත්තා.අත එල්ලගෙන තමයි හිටියේ.ඒ දවස් වල මගේ ලඟින්ම ඉඳගෙන කොල්ලො උදව් කලා.ඒ අතරින් "හක්කා" විශේෂයි.ඌ තමයි මගේ ගොඩක් subjects ගොඩ දැම්මේ.සමහර පේපර්ස් දකිද්දී ගොඩක් දුකයි.හොඳට දන්න ඒවා.ඒත් ලියාගන්න බෑ.මේ කෙහෙම්මල් අත නිසා.අම්මරුවෙන් කොහොමහරි ලිව්වා.
exam එකත් ඉවරවුනා.දැන් ඉතින් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් සමුගන්නයි තියෙන්නේ.ටිකක් දුකයි තමයි.ඒත් මේකට ඇවිත් කරගත්ත දේවල් දිහා බැලුවම ගෙදර යන එක හොඳයි.
අපේ going down එකත් එලටම තිබ්බා.ඒකේ මට මඩ සම්මානයකුත් හම්බුනා "සක්කිලියා" කියලා.

අපේ කෙල්ලො,කොල්ලො ගොඩක් ගෙදර යන දවස ආවා.අපි නම් ටිකක් ඉඳල යන්න හිතුවේ.ඉතින් එදා කැන්ටින් එකට වෙලා සුපුරුදු පරිදි බයිලාවක් ගහගෙන හිටියා.එදා අපේ මුලු බැච් එකම වගේ සින්දු කිව්වා.
ඔය අතරේ සිද්ධියක් උනා.

අපේ super junior බැච් එකේ.මීට කලින් දවසක super junior බැච් එකේ මාතර කොල්ලෙක් අපේ කොල්ලෙක්ට අනන් මනම් කියල තිබ්බා.කොහොමත් යන්න කලින් ඒ ප්‍රශ්නෙ විසඳන්නයි හිටියේ.එදා අපි සින්දු කිය කිය ඉන්නකොට ඌ කැන්ටින් එකට ආවා.ඌ උන්ගෙ බැච් එකටත් එපා කරපු චරිතයක් වෙලා හිටියේ.මහ ලොකු ලයින් උගේ.මාතර නෙමේ තුම්පනේ හිටියත් කැම්පස් ආවම ඔක්කොමල එකයි.මම මගේ හොඳම යාලුවත් එක්ක ඌ ලඟට ගියා.යාලුවා තමයි ටෝල්ක්ස් කිරිල්ල පටන් ගත්තේ.

"මල්ලි ප්‍රශ්ණයක් වෙලා තියෙනව කියල දන්නව ඇති නේද?" කියලා ඇහුවම "ඔව් ඉතින් ප්‍රශ්ණයක් නැත්තම් මෙහෙම කතාකරන්න විදියක් නෑනේ" කියල කිව්වෙ නැතැයි මේකා.

මම මොකුත් කිව්වෙ නෑ."මෙහෙ වරෙන් මල්ලි" කියාගෙන මම ඌව එක්කන් ගියා.ඉන්න තැන ඒ විදියට ඉන්න බැරිනම් අපේම එකෙක් උනත් ඒ හැන්දෙන්ම තමයි බෙදන්නේ.. ඒක කරන්න තමයි එක්කන්ගියේ.

"තෝ ඔහොමද යකෝ seniorsලට කතාකරන්නේ?" කියලා මම උගේ බෙල්ලෙන් අල්ලලා බිත්තියට තිබ්බා.
මට කලින් මගේ යාලුව ඉස්සර උනා.අපි 3 දෙනෙක් අරූට ගැහුව හොඳටම.අලුත් බැච් එකේ මීටින් එකකුත් යනව ඒ වෙලාවේ.උන්ට ෆුල් හොල්මන්.වලිය අස්සේ අරූ මගේ යාලුවාව තල්ලු කලා.ඌ කෙලින්ම ගිහින් වැදුනේ නෝටිස් බෝඩ් එකේ.වීදුරුවක් කුඩුවෙන සද්දයක් ආවා.බලද්දී මගෙ යාලුවගේ ඇහැ ගාවින් ලේ එනවා.අපට ඉන්න තැන පවා අමතක උනා.අරූට එලව එලව ගැහුවා.ගහලා කැන්ටින් එකෙන් එලෙව්වා.අපේ කොල්ලො ඌව එලෙව්වා.

මට ඇත්තටම එදා ගොඩක් ඇඬුනා.
අපි මුන් වෙනුවෙන්ද මෙච්චර දෙවල් කලේ??කාලකණ්නි.
කවදාවත් හිතපු දෙයක්ද මේ සිද්ධ උනේ?අපේ එකෙක්ට අත උස්සන්න මම හීනෙකින්වත් හිතුවෙ නෑ.
මොකද අපේ එවුන් වෙනුවෙනුයි අපි හැම දෙයක්ම කලේ.එහෙම එකේ මුන් අපට සලකන්නෙ මෙහෙමයි.උන්ගෙ බැච් එකේ මල්ලි කෙනෙක් එදා මට කිව්වා

"අයියේ.. අය්යා හැමදාම අයිය ගැන හිතන්නෙ නැතුව අපේ තැනට වැඩ කලා.. දැන් අයියලා යන මොහොතෙත් එලටම වැඩේ කරල යනවා" කියලා.

ඒකෙන් මට ෆිට් එකකුත් ආවා.මට ඉතින් ඒ දේවල්වලින් තමයි සතුටුවෙන්න පුලුවන්. ඔක්කොමලගෙන් සමු අරගෙන හොස්ටල් ආවා.ඊට පහුවෙනිදා උදේන්ම ගෙදර යන්න ඕන නිසා.
කැම්පස් ජීවිතෙත් එහෙනම් ඉවරයි...
ඒත් නඩු වලටනම් එන්න තියෙනවා...
මම ගෙදර යනගමන් හිත හිත ගියේ..

මේ මට උන දේවල් කාටහරි කිව්වත් විශ්වාස කරයිද?
මෙහෙම මනුස්සයෙක්ට වෙන්න පුලුවන්ද?

දන්නෙම නැතුව බදුල්ලටත් ආවා..

Thursday, July 1, 2010

පන්ති තහනම


"මචන් මට ගැහුවා. කැම්පස් වරෙන්. මොනාහරි කරන්න ඕන" ඌ කිව්වා.

මට එහෙමම නැගිට්ටුනා.
"කව්ද ගැහුවේ?" පොර කිව්වා ගහපු එකාගේ නම.ඕකා කොහොමත් එපා කරපු එකෙක්.එක සැරයක් මමත් කෙලල තියෙනව ඕකට.science උඩ එකෙක්.

ආය කිසිම කතාවක් නෑ.මම ඒ වෙනකොට මූණවත් හෝදල හිටියෙ නෑ.කොටින්ම කියනවනම් දත් මැදල හිටියෙත් නෑ.රූම් එකේ ඉන්න අනික් එකා නිදි.ඌටත් සිද්ධිය කිව්වම ඒකත් ටක් ගාල ඇඳෙන් බැස්සා.තව එකෙකුත් සෙට් උනා.3 දෙනාම කැම්පස් එකට ආවා. යකා හන්දියේ නැවතුනා.එකෙක් වත් පේන්න නැහැ.අපට තව කොල්ලෙක් සෙට් උනා.අපි හතර දෙනා හිමින් හිමින් උඩට ගියා.

"උඹ කොහෙද ඉන්නේ? කරන මගුලක් පරිස්සමෙන්" කියලා ගුටි කාපු යාලුවා කෝල් කරල කිව්වා.

අව්ලක් නෑ.ඕනම දේකට ඔට්ටු 4ක් හිටියේ.අපි ඒ වෙනකොට කිසිම හේතුවක් වත් දන්නේ නෑ.හැබැයි අපේ කොල්ලට ගහල තිබ්බේ junior බැච් එකේ එකෙක්.අපේ එකා කෙල්ලත් එක්ක බයිසිකලේ යනකොට ඒක නවත්තලා ගහල දුවලා මේ යකා. මොන ප්‍රශ්ණ තිබ්බත් junior . senior පරතරය තියෙනන ඕන.අපේ එකෙක්ට උන්ගෙ ජුන්ඩෙක් අත ඉස්සුවනම් අපිට හේතුවක් වැඩක් නෑ.ආරන්චි උනා ඌ lecture එකේ කියලා.අපි 4 දෙනා lecture එක ගාවට ගියා.අපිට ඕන උනේ ඌව.වෙන එකෙක්වත් නෙමේ.ඔක්කොමල lecture ඉවරවෙලා ආවා.මූ නෑ පේන්න.උගේ කල්ලියේ දෙන්නෙක් එනවා.උන්ව නවත්තල ඇහුවා කෝ ඌ කියලා.

උනුත් ව්‍රෝන්ග් ටෝල්ක් එකෙන් ආවා.සෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නෑ කෙලිය දෙන්නටම හිතේ තියෙන තරහ යනකන්.කෙල්ලො යටි ගිරියෙන් කෑ ගැහුවා. අපි එහෙමම කැන්ටින් එකට ආවා.සති 3 කට පස්සෙයි කැම්පස් ආවේ.හරිනෙ ඉතින් ආපු දවසෙම.පස්සෙ තමයි කේස් එක ඇහුවේ.

මේ යකා කැන්ටින් එක ගාවට ඇවිල්ල මොකද්ද පාර්ට් එකක් දාලා.අපේ කොල්ලො ඉතින් බලන් ඉදියි ඇයි..මූට ගහන්න යනකොට මූ දුවලා.ඒ දුවගෙන යනකොට තමයි අපේ එකා හම්බෙලා තියෙන්නේ.මූ එහෙම්මම ගහගෙන දුවලා.ඌ කොහොමහරි කැම්පස් එකෙන් මාරු වෙලා.ඌව හොයාගන්න බැරිවුනා.
අපි ආපහු හොස්ටල් ගියා.නැවත වැඩට බැස්සා.එකේ exam එක නිසා. ඔහොම සතියයි හරියටම ඉන්න උනේ.අපේ කොල්ලෙක් හෙණම අව්ලෙන් ආවා.

"උඹ අවුල් වෙන්න එපා.උඹත් එක්ක තව 8 දෙනෙක් suspend කරලා දින නියමයක් නැතුව" කියලා පොර කිව්වා.

හරි.මෙච්චරයි මට වෙන්න අඩුවෙලා තිබ්බේ.ඒකත් උනා.කිසිම පරීක්ෂණයක්වත් තිබ්බෙ නෑ.ඒ මොකුත් නැතුව දීල ෂොට් එක.අපේ බැච් එකේ කොල්ලො දෙන්නයි.junior බැච් එකේ අනික් අය.කොල්ලො ඔක්කොම ඇවිල්ල කතා කලා.course එකේ වැඩ එහෙම්ම අඩාල උනා.හිත හදාගෙන කොහොමද වැඩක් කරන්නේ?? මම ගෙදර ගියා.ගෙදරින් අදටත් දන්නේ නෑ මම suspend වෙලා හිටිය කියලා.මම බොරුවක් කියලා සතියක් විතර ගෙදර ඉඳලා ආපහු කැම්පස් ගියා.ඊට පහුවෙනිදම ලොකු පිකට් එකක් ගියා කැම්පස් එකේ.අපේ කොල්ලො කෙල්ලො තමයි කලේ ඒක.ඒකෙන් විසඳුමක් හම්බුණා.ඒකෙන් 5 දෙනෙකුගේ suspend එක අයින් කලා.ඒ junior බැච් එකේ 5කගේ.එහෙම හරි උනානේ.ඔහොම සති ගනන් ගත උනා.අපේ suspend එක අයින් කරන පාටක් නෑ.

ඕන බම්බුවක් කියලා ආපහු exam එකට ලෑස්තිවුනා.exam එක ෆිට් උනා.මමයි තව කොල්ලෙකුයි exam ලියන්න ගියා. කලින් දවසෙ ගිහින් මාත් එක්ක යන කොල්ලගේ ගෙදර නැවතිලා පස්සෙ දවසෙ ගිහින් exam එක ලියන්නයි හිතන් ඉන්නේ.මාර කේස් එකක් උනේ.
හරියටම අලුත්ගම හරියේදී ආවා පට්ට බඩේ කැක්කුමක්.ආය ඉන්නව තියා හිතාගන්නවත් බෑ.බස් එකේ ඉඳගෙනත් ඉබේටම කෑගැහුනා.මට වඩා මගෙ යාලුවා බයවෙලා.ඒ තරම් මම අමාරුවෙන් හිටියේ.ඉන්නම බෑ.කොහොමහරි යාලුවාගේ ගෙදරට යනකන් ආවා.බස් එකෙන් බැහැලා කිරි එකක් බිව්වා.ඒත් කිසිම අඩුවක් නෑ.අරූ උස්සගෙන වගේ මාව එක්කන් ගියා උන්ගෙ ගෙදරට. යාලුවගෙ අම්ම මට හදල දුන්නෙ නැති දෙයක් නෑ.ඒත් මොන.පොඩ්ඩක් අඩු වුනා.කොහොමහරි උදේ වෙද්දී අවුලක් නෑ.උදේන්ම ගියා exam එක ලියන්න.පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ රිදුනත් අව්ලක් නෑ එච්චරම.බම්බලපිටියේ IDM exam center එකේ තමයි exam එක තිබ්බේ.හරියටම හරි.ආපහු එදා වගේම උනා.බඩ රිදෙනවා නැතිවෙන්න.exam එකට බයවෙලාවත්ද?අනේ මන්ද.මොකට බයවෙන්නද?කොහොමහරි exam center එක ඇතුලට ගියා.ඕන මගුලක් කියලා රිදෙද්දිම exam එක ලිව්වා.ඉන්නම බෑ.එළියට එන්නමයි හැදුවේ.කොහොමහරි ටික වෙලාවක් ඉඳල එළියට ආවා.එකේ මොනා ලිව්වද මන්ද?ෂුවර් එකට fail.එකේ කතා දෙකක් නෑ.හරි.කිව්ව වගේ හරි.43ක් ගහන්න ඕන පාස් වෙන්න.මට 39යි.වැඩක් නෑනේ එතනින් එහාට.මට ඒවා සිහියක් නෑ.මගේ සිහිය ඉක්මනටම මෙතනින් එළියට යන එක.මම මගේ යාලුවා එනකන් වාඩිවෙලා හිටියා.ඌත් එළියට ආවා.මලා.ඌත් fail.ඌට 36යි.අපේ exam voucher එකට ආයපාරක් exam එක free කරන්න පුලුවන්.එළියට ආවා කොහොමහරි.

මගේ යාලුවෝ දෙන්නෙක් ඉන්නවා බොරැල්ලේ.මම ගෙදර යන්නෙ නැතුව එහේ ගියා.ඊට පහුවෙනිදා උදේ තමයි ගෙදර ගියේ.ඊට පහුවෙනිදම ලෙඩේ පෙන්නන්න ගියා.doctor කිව්වෙ නැතැයි මට කිඩ්නි අමාරුව කියලා.අනේ මන්ද කොහොම මේවා හැදෙනවද කියලා.
කොහොමහරි ඔහොම ඉන්න අතරේ අපේ faculty trip එක යන්න සෙට් උනා.අපේ අන්තිම trip එක.මෙහෙම තියාගෙන කොහොමද trip යන්නේ?ගෙදරින් යන්න දුන්නෙ නෑ.කොහොමහරි මම ගෙදරට වෙලා පොඩ්ඩක් exam එකට පාඩම් කලා.එක පාරටම colombo ඇවිල්ලා exam එක ලිව්වා.උඩින්ම පාස්.එහෙමම අනික් පැත්තට ගෙදර ගියා.ගිහින් ලෙඩේ පොඩ්ඩක් හොඳවෙනකන් ඉඳලා කැම්පස් ගියා.

එදා තමයි අපේ faculty එකේ faculty day එක.දවල් වරුවේ ගොඩක් functions තිබිලා.රෑ DJ එකකුත් තිබ්බා.suspend උනාම කැම්පස් එන්න තහනම්නේ.ඒ උනත් රෑ නිසා එකට ආවා.මල කෙළියයි.එකේ අපේ Dean,සර් ලා ඔක්කොමලා.පොඩ්ඩක් ඉඳල ආපහු කොල්ලො 2ක් එක්ක හොස්ටල් ගියා.
කොහොමහරි මාසයක්ම අපේ suspend එක ඇදලා අයින් කලා.ඒ වෙනකොට ඔක්කොම වෙන්න ඕන දේවල් වෙලා.අපේ කවුන්සිල් එකත් පිහිටෙව්වා.මාව සංස්කාරක තරතුරට පත් කලා.
කොහොමහරි faculty exam එහෙමත් ලන් උනා.exam admission දාල තිබ්බා.මලා.මට එක subject එකක්වත් ලියන්න දීල නැහැ.ඔක්කොම කපලා.ඒකටත් පිකට් එකක් ගියා ඒ පාර. හෙන ගේමක් දීලා 18න් 9ක් ලබාගත්තා.practical ටික කොහොමහරි හදාගත්තා.ඒ නිසා අවුලක් නෑ.කලින් පාරත් මෙහෙම්මමයි.ඒකෙ නම් practical එකක්වත් දුන්නේ නෑ.ඒ අතින් බැලුවම මේ පාර හොඳයි.
exam එකත් ලිව්වා.අවුලක් නෑ.නිවාඩුවත් හම්බුනා.

සති දෙකක්ම තියෙනවනේ.
ගෙදර ගියා.....

ප.ලි. :
මෙම කතාව පිටුපස ලොකු කතාවක් තියෙනවා.ඒක දැන්ම කියන්න විදියක් නැහැ.මොකද මම තාම උපාධිය අතට අරගෙන නෑ.ලඟදීම නම්,ගම් ඇතුලුව සම්පූර්ණ විස්තරේ බලාපොරොත්තුවන්න..
Related Posts with Thumbnails

© Copyright සිරකරුවා,2010 - නිර්මාණය කලේ සිරකරුවා